به گزارش جهانی پرس، سارا صادقی، خبرنگار- محمد پایدار که پیش از این با فیلم‌های کوتاه داستان‌هایی پرکشش را به مخاطب عرضه کرده، با حمایت باشگاه سینمایی سوره در قالب فیلم سینمایی، یک کمدی تلخ با چاشنی فضای سوررئال ساخت.این فیلم اگرچه در صحنه‌هایی مخاطب را می‌خنداند اما در نهایت تلخی ناشی از تصمیمگیری عبدالرضا برادر ناتنی محمدرضا پهلوی را در ذهن و چشم تماشاگر ثبت و ترسیم می‌کند. این گروتسک به روزهای منتهی به انقلاب اشاره دارد؛ دقیقا زمانیکه مردم آگاهانه برای براندازی حکومت به خیابان‌ها آمده‌اند و عبدالرضا پهلوی سعی در فرار از ایران دارد. او برای تحقق این هدف به تمام سفارتخانه‌ها می‌رود؛ غافل از اینکه دیگر کشورها موقعیت خود را برای پناه دادن خانواده شاه به خطر نمی‌اندازند. او دست خالی بر می‌گردد و از اضطراب محاکمه به دست مردم به هر ریسمانی چنگ می‌اندازد. در بخشی از فیلم شاهد عدم پذیرا بودن سفارتخانه‌ها از خانواده دربار هستیم که عدم جایگاه و اعتبار در سطح جهانی این خاندان را یادآوری می‌کند. از سویی دیگر در این فیلم خانواده از هم گسسته پهلوی را می‌بینیم که برادر اجازه خروج از کشور را به عبدالرضا نداده و وقتی برادر ناتنی، کشوری برای پناه گرفتن نمی‌یابد، به هر دروغی متوسل می‌شود اما در نهایت همسر عبدالرضا که پری نام دارد به شوهر خود می‌گوید «تا وقتی با توییم این دنیا برامون جا نداره.» «پایدار» با خلق فضایی متفاوت، ضمن ارائه‌ لحظات سرگرم‌کننده، دغدغه‌های خود درباره محیط زیست را بیان کرده است. اگرچه شخصیت اصلی داستان برگرفته از کاراکتری واقعی است اما دیگر موضوعات طرح شده در این فیلم هیچکدام مابه ازای بیرونی ندارند و صرفا داستان با تلاش عبدالرضا برای فرار از دست مردم ادامه پیدا می‌کند. او رهایی از اعدام را در گرو صید گوزن ایرانی برای صهیونیست می‌یابد و به همین دلیل هم با دو مامور موساد راهی دشت ناز ساری می‌شود تا با شکار گوزن زرد برای زنده ماندن راهی باز کند. محمدجواد موحد تهیه‌کننده فیلم «تاکسیدرمی» و مدیرعامل باشگاه سوره درباره این فیلم اظهار کرد: ما مشغول پژوهشی در حوزه تاریخ انقلاب از سال ۱۳۰۰ به بعد بودیم که با چند قصه بکر و جذاب مواجه شدیم و یکی از آنها ماجرای گوزن زرد ایرانی بود که بعد تبدیل به فیلمنامه و سپس فیلم «تاکسیدرمی» شد. وی ادامه داد: ما وقتی از زمان گذشته صحبت می‌کنیم از یکسری خوبی‌ها و بدی‌های حکومت حرف می‌زنیم که باید درباره آن شفاف‌سازی شود چراکه قشر جوانی که شاید کمتر تاریخ خوانده، نیاز دارد کمی از اتفاقات آن سال‌ها را بداند. ضمن اینکه پیام بزرگتری هم در فیلم داریم که به مخاطب می‌گوید اگر کسی در لحظه‌ تصمیم‌گیری شرافت خود را زیر پا بگذارد، در نهایت تاکسیدرمی می‌شود یعنی شاید در ظاهر زنده باشد ولی روح ندارد و باید حواسمان باشد که در تصمیمات روزمره، تصمیمات مهم زندگی یا تصمیمات کلان کشور اگر در دوگانه‌ای قرار گرفتیم که مجبور شدیم به دلیل روزمرگی شرافتمان را زیرپا بگذاریم حتما از انسان بودن تنزل خواهیم کرد و این چیزی است که فیلم سینمایی «تاکسیدرمی» سعی دارد به مخاطب بگوید. تهیه‌کننده فیلم «تاکسیدرمی» تاکید کرد: «تاکسیدرمی» فیلم کمدی نیست بلکه یک تراژدی و کمدی یا همان کمدی سیاه است که خیلی هم در ایران از این ژانر استفاده نمی‌شود و اتفاقا نوآوری هم بوده است. وی همچنین ادامه داد: محور تولید آثار ما فیلمساز و هنرمند است و تلاش می‌کنیم در جهان خود فیلم بسازند. فیلم ما به معنای مصطلح سینمای ایران فیلم کمدی نیست. ما تلاش کردیم رگه‌هایی از کمدی ایجاد کنیم. موحد درباره بازیگران سرشناس و نام‌آشنای این اثر عنوان کرد: انتخاب بازیگران بر اساس متن و لحنی که در فیلمنامه داشتیم، اتفاق افتاده است. ما دنبال گروهی از بازیگران بودیم که از پس این نقش برآیند و برای هر شخصیت چند بازیگر را در نظر گرفته بودیم که در نهایت طی پروسه دوماهه مجید صالحی، هادی کاظمی، آناهیتا درگاهی، حسن معجونی، بیژن بنفشه‌خواه، فرزین محدث، هدیه حسینی‌نژاد، علیرضا مسعودی، جواد خواجوی و آتوسا کلانتری انتخاب شدند. همچنین محمد پایدار کارگردان این فیلم توضیح داد: اصل مواجهه ما با این موضوع تاریخی فانتزی نگاه کردن بود. وقتی می‌خواهید فانتزی نگاه کنید باید بدانید کجا تغییر ایجاد کرده و کجا تلاش کنید تا رگه‌ فانتزی را در عین تاریخی بودن حفظ کنید. اینکه تمام عوامل در تصویر ذهنی قانع بشوند، تلاش کردیم ظرافت و رگه‌های کمدی آن حفظ شود. بحث ویژوال همیشه دغدغه من بوده و از فیلم‌های کوتاه خود به آن اهمیت داده‌ام تا به این فیلم سینمایی که امروز شما دیده‌اید،رسیدم. همیشه من بین کمدی، واقعیت و فانتزی به‌طور زیگزاگ حرکت کرده‌ام.