به گزارش خبرنگار علم و فناوری جهانی‌پرس-هانیه حیدری؛  این شکل نامتعارف بیش از همه در منطقه‌ای به نام برآمدگی تارس‌یس (Tharsis Rise) و ناحیه‌ای تقریباً در سمت مقابل آن به نام سوریس ماژور (Syrtis Major) دیده می‌شودد. دکتر مایکل افرایمسکی، اخترشناس رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده، به‌تازگی فرضیه‌ای ارائه داده که ممکن است این فرم عجیب مریخ، ناشی از وجود یک قمر باستانی و فراموش‌شده به نام «نِریو» باشد. نریو، که نامش از الهه‌ای رومی و شریک جنگاور مریخ گرفته شده، ظاهراً با اعمال نیروهای کشندی، شبیه همان چیزی که ماه بر اقیانوس‌های زمین وارد می‌کند، شکل مریخ را تغییر داده است. با سرد شدن مریخ، این تغییر شکل در سطح سیاره تثبیت و «یخ‌زده» است. به گفته پژوهشگران، نیروهای کشندی نریو همچنین باعث تضعیف برخی نواحی برآمده مریخ شدند و این مناطق را در برابر نیروهای زمین‌ساختی، همرفت داخلی و فعالیت‌های آتشفشانی، آسیب‌پذیرتر کرده‌اند؛ این عوامل همگی به شکل نامتقارن فعلی مریخ کمک کرده‌اند. بر اساس این فرضیه، یک قمر با جرمی کمتر از یک‌سوم ماه زمین و با مدار هم‌زمان می‌توانست به‌راحتی شکل ابتدایی بیضوی مریخ را پدید آورد. حتی ممکن بود برآمدگی استوایی مریخ بزرگ‌تر هم باشد، اگر نریو زمانی وجود داشت که مریخ هنوز دارای اقیانوس‌هایی از گدازه بود. امروزه مریخ فقط دو قمر کوچک به نام‌های «دیموس» و «فوبوس» دارد. بنابراین، به نظر می‌رسد نریو یا نابود شده یا در اثر برخورد گرانشی با جرمی بزرگ‌تر، از سامانه مریخ خارج شده است.